Ronaldo
Ronaldo Luis Nazario de Lima urodził się 22 września 1976 roku w Rio de Janeiro. Brazylijski piłkarz, występujący na pozycji napastnika.
Piłkarską karierę rozpoczął w klubie Cruzeiro z miasta Belo Horizonte, do którego trafił w wieku 16 lat. Znalazł się w tym zespole dzięki byłemu reprezentantowi Brazylii - Jairzinho, który polecił młodego gracza kierownictwu drużyny. Cruzeiro zapłaciło za część praw do zawodnika 50 tysięcy dolarów. W pierwszym zespole zadebiutował 25 maja 1993 roku w wygranym 1:0 meczu wyjazdowym przeciwko Caldene Pacos de Caldas w ramach mistrzostw stanu Minas Gerais. Przez kolejne miesiące występował głównie w drużynach juniorskich lub meczach towarzyskich. Dobre występy w tych zespołach otworzyły mu drogę do pierwszego składu. 7 listopada 1993 roku zagrał w meczu przeciwko Bahii, jego zespół wygrał 6:0, a on sam zdobył 5 goli. Po tym znakomitym wyczynie otrzymał powołanie do reprezentacji na mecz z Niemcami, w którym jednak nie wystąpił. W 1994 roku pokazał jakim znakomitym jest napastnikiem. W 18 meczach zdobył 22 bramki w ramach mistrzostw stanu Minas Gerais, wówczas został królem strzelców, a prowadzone przez niego Cruzeiro zdobyło tytuł mistrzowski. Dobra gra w klubie zaowocowała powołaniem na Mistrzostwa Świata podczas, których nie zagrał ani minuty. W barwach brazylijskiego klubu rozegrał 46 meczów i strzelił 44 gole.
Po mundialu w USA ogłoszono, że Ronaldo został sprzedany do PSV Eindhoven za 6 milionów dolarów, co było wtedy najdroższym transferem brazylijskiego klubu za granicę. Już w pierwszym sezonie napastnik pokazał swoje nietuzinkowe umiejętności, w lidze rozegrał 33 mecze i strzelił 30 goli, co pozwoliło mu zostać królem strzelców. W tym samym sezonie Ronaldo zadebiutował w europejskich pucharach w meczu przeciwko Bayerowi Leverkusen. Na początku sezonu 1995/1996 brazylijski snajper doznał pierwszej kontuzji w karierze (pęknięcie kości goleniowej pod kolanem). Do gry gotowy był już w rundzie wiosennej, w której zaliczył 13 meczów i strzelił 12 bramek. Łącznie w barwach holenderskiego klubu zaliczył 57 spotkań i zdobył 54 gole. Z drużyną PSV mógł świętować tylko zdobycie Pucharu Holandii.
Po tym sezonie Ronaldo został sprzedany do FC Barcelony za 19 milionów dolarów. W hiszpańskim klubie nie zabawił zbyt długo, bo grał tam tylko przez rok, ale bez wątpienia był to jeden z najlepszych sezonów w jego karierze. W całym sezonie 1996/1997 rozegrał 49 spotkań, w których strzelił 47 bramek. Z klubem z Camp Nou świętował zdobycie Superpuchar Hiszpanii, Pucharu Króla i Pucharu Zdobywców Pucharów. Ponadto został wybrany najlepszym piłkarzem świata według plebiscytów FIFA i World Soccer Magazine. Zajął drugie miejsce w plebiscycie o Złotą Piłkę, prześcignął go Niemiec, Matthias Sammer.
Kolejnym klubem, do którego trafił Brazylijczyk był Inter Mediolan. Włoski klubu za cały transfer zapłacił 80 milionów dolarów. W sezonie 1997/1998 został wicemistrzem Włoch, wygrał Puchar UEFA, został wicekrólem strzelców Serie A. W cały sezonie rozegrał 47 spotkań i strzelił 34 bramki. Pod koniec tego samego roku wygrał plebiscyty na piłkarza roku FIFA, World Soccer Magazine, a także sięgnął po Złotą Piłkę. W kolejnym sezonie dopadła go kontuzja, przez którą rozegrał tylko 29 spotkań i strzelił 15 bramek. Pod koniec 1998 roku zajął drugie miejsce w konkursie na piłkarza roku FIFA, trzecie według World Soccer Magazine i France Football. W dwóch następnych sezonach dwukrotnie zerwał więzadła krzyżowe w prawym kolanie. Na boisko wrócił pod koniec sezonu 2001/2002. Dzięki paru występom otrzymał powołanie na Mistrzostwa Świata w Korei i Japonii. W barwach mediolańskiego klubu rozegrał 99 spotkań, w których zdobył 59 bramek.
Po mundialu zdecydował się na odejście do Realu Madryt, który sprowadził go na Santiago Bernabeu za 45 milionów euro. W barwach "Królewskich" zadebiutował 6 października, wszedł na ostatnie 30 minut w spotkaniu przeciwko Deportivo Alaves Vitoria, minutę później zdobył pięknego gola z woleja. Kilka minut później ponownie wpisał się na listę strzelców, a Real wygrał 5:2. W grudniu tego samego roku został wybrany najlepszym piłkarzem Świata, a także wygrał plebiscyt World Soccer Magazine i FIFA. Kolejne miesiące również były bardzo udane, Ronaldo stał się jednym z najlepszych graczy madryckiego klubu. W spotkaniu decydującym o mistrzostwie Hiszpanii Real pokonał Athletic Bilbao 3:1, a Ronaldo zdobył dwie bramki. Brazylijczyk zakończył sezon z 30 bramkami w 44 meczach. Kolejny sezon nie przyniósł wielkich sukcesów, Ronaldo został jedynie królem strzelców La Liga strzelając 24 gole. Sezon 2004/2005 był dla Realu i "Fenomeno" równie słaby. Choć "Królewscy" mogli zdobyć mistrzostwo Hiszpanii, to lepsza o cztery punkty okazała się FC Barcelona. Kolejny sezon przyniósł kolejne rozczarowania. Real nie zdobył żadnego tytułu, a sam Ronaldo po za dobrym początkiem sezonu głównie spędzał czas w gabinetach lekarskich. W barwach Realu rozegrał 177 spotkań, w których zdobył 104 gole. Z madryckim klubem wygrał Puchar Interkontynentalny, Superpuchar Hiszpanii i dwukrotnie mistrzostwo Hiszpanii.
30 stycznia 2007 roku trafił do AC Milanu. W zespole "Rossoneri" zadebiutował w meczu przeciwko Livorno. Z klubem z San Siro zdobył Superpuchar Europy i Klubowe Mistrzostwo Świata. W Milanie rozegrał 20 meczów, w których strzelił 9 goli. Corinthians Sao Paulo - był ostatnim klubem w karierze Ronaldo. Swój pierwszy mecz w barwach nowego klubu rozegrał 4 marca 2009 roku przeciwko Itumbiara EC. W drużynie Corinthiansu wystąpił w 65 spotkaniach, strzelił 35 bramek i zaliczył 11 asyst.
W reprezentacji Brazylii zadebiutował 23 marca 1994 roku w meczu przeciwko Argentynie. W tym samym roku został powołany na Mistrzostwa Świata, w których nie zagrał ani minuty, jednak Brazylia i tak zdobyła złoty medal. W 1995 roku zdobył srebrny medal podczas turnieju Copa America rozgrywanego w Urugwaju. Rok później na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie Brazylia zdobyła brązowy medal. W 1996 roku napastnik został powołany na Copa America, gdzie został wicekrólem strzelców i najlepszym piłkarzem całego turnieju, a ze swoją reprezentacją zdobył złoty medal. W 2002 roku na Mistrzostwach Świata w Korei i Japonii, zdobył złoty medal i został królem strzelców turnieju. Po raz ostatni w drużynie narodowej wystąpił w swoim pożegnalnym meczu, przeciwko Rumunii, 8 czerwca 2011 roku.
Piłkarską karierę zakończył 14 lutego 2011 roku.
Dane osobowe:
Imię i nazwisko - Ronaldo Luis Nazario de Lima,
Data i miejsce urodzenia - 22 września 1976 Rio de Janeiro, Brazylia,
Pseudonim - El Fenomeno,
Pozycja - Napastnik,
Wzrost - 183 cm,
Waga - 93 kg.
Kariera piłkarska: Rok / Klub / Mecze / (Gole)
1993-1994 - Cruzeiro 14 (12),
1994-1996 - PSV 46 (42),
1996-1997 - Barcelona 37 (43),
1997-2002 - Inter Mediolan 68 (49),
2002-2007 - Real Madryt 127 (83),
2007-2008 - Milan 20 (9),
2009-2011 - Corinthians 35 (21).
Reprezentacja narodowa: Rok / Reprezentacja / Mecze / (Gole)
1994-2011 - Brazylia 98 (62).
Sukcesy piłkarskie: Rok / Osiągnięcie / Klub / Reprezentacja
1994 - Campeonato Mineiro (Cruzeiro).
1995 - Puchar Holandii (PSV Eindhoven).
1996 - Superpuchar Hiszpanii (FC Barcelona),
1997 - Puchar Hiszpanii,
1997 - Puchar Zdobywców Pucharów.
1998 - Puchar UEFA (Inter Mediolan).
2002 - Puchar Interkontynentalny (Real Madryt),
2003, 2007 - Mistrzostwo Hiszpanii,
2003 - Superpuchar Hiszpanii,
2002 - Superpuchar Europy.
2007 - Superpuchar Europy (AC Milan),
2007 - Klubowe MŚ.
2009 - Campeonato Paulista (Corinthians Sao Paulo),
2009 - Puchar Brazylii.
1994 - Mistrzostwo Świata (Brazylia),
1995 - Wicemistrzostwo Copa America,
1996 - Brązowy medal Igrzysk Olimpijskich,
1997 - Copa America,
1997 - Puchar Konfederacji,
1998 - Wicemistrzostwo Świata,
1999 - Copa America,
2002 - Mistrzostwo Świata.
1993 - Król strzelców Supercopa Libertadores,
1995 - Król strzelców Ligi Holenderskiej,
1996 - Złota Piłka France Football II miejsce,
1996 - Piłkarz Roku FIFA,
1996 - World Soccer Magazine I miejsce,
1997 - Król strzelców Ligi Hiszpańskiej,
1997 - Najlepszy piłkarz Ligi Hiszpańskiej,
1997 - Najlepszy napastnik Ligi Hiszpańskiej,
1997 - Najlepszy obcokrajowiec Ligi Hiszpańskiej,
1997 - Najlepszy piłkarz w finale Pucharu Zdobywców Pucharów,
1997 - Wicekról Strzelców Copa America,
1997 - Najlepszy piłkarz Copa America,
1997 - Najlepsza jedenastka Copa America,
1997 - Złoty But,
1997 - Złota Piłka France Football I miejsce,
1997 - Piłkarz Roku FIFA I miejsce,
1997 - World Soccer Magazine I miejsce,
1997 - Srebrny Onze magazynu Onze Mondial I miejsce,
1998 - Wicekról strzelców Ligi Włoskiej,
1998 - Wicekról strzelców Pucharu UEFA,
1998 - Najlepszy piłkarz w finale Puchar UEFA,
1998 - Najlepszy piłkarz Ligi Włoskiej,
1998 - Najlepszy napastnik Ligi Włoskiej,
1998 - Najlepszy obcokrajowiec Ligi Włoskiej,
1998 - Najlepszy piłkarz Mistrzostw Świata Złota Piłka I miejsce,
1998 - Najlepsza jedenastka Mistrzostw Świata,
1998 - Trzeci strzelec Mistrzostw Świata,
1998 - Najlepszy piłkarz Europejskich Pucharów,
1998 - Najlepszy napastnik europejskich pucharów,
1998 - Złota Piłka France Football III miejsce,
1998 - Piłkarz Roku FIFA II miejsce,
1998 - World Soccer Magazine III miejsce,
1999 - Król Strzelców Copa America,
1999 - Najlepsza jedenastka Copa America,
2002 - Najlepszy piłkarz Mistrzostw Świata Złota Piłka II miejsce,
2002 - Najlepszy piłkarz w finale Mistrzostw Świat,
2002 - Najlepsza jedenastka Mistrzostw Świata,
2002 - Król strzelców Mistrzostw Świata,
2002 - Najlepsza jedenastka UEFA,
2002 - Złota Piłka France Football I miejsce,
2002 - Piłkarz Roku FIFA I miejsce,
2002 - World Soccer Magazine I miejsce,
2002 - Srebrny Onze magazynu Onze Mondial I miejsce,
2003 - Wicekról strzelców Ligi Hiszpańskiej,
2003 - Najlepszy obcokrajowiec Ligi Hiszpańskiej,
2003 - Piłkarz Roku FIFA III miejsce,
2003 - Król strzelców Ligi Hiszpańskiej,
2006 - Wicekról strzelców Mistrzostw Świata,
2006 - Golden Foot (nagroda za całokształt kariery),
2008 - Piłkarski Oskar w kategorii Mistrz nad Mistrzami w Serie A,
2009 - Najlepszy piłkarz Campeonato Paulista.
(fot. własne/źr. wikipedia.org)
<< Powrót