Mistrzostwa Europy 1964 Hiszpania

Druga edycja Pucharu Narodów, miała dużo większą obsadę niż jej poprzedniczka. Dwie potęgi europejskiego futbolu - Anglia i Włochy - zdecydowały się wsiąść udział w turnieju.

Mistrzowie Świata w 1954 roku - Zachodnie Niemcy - po raz drugi z rządu odmówiły wzięcia udziału w imprezie. Grecja wycofała się z turnieju, po tym, jak w losowaniu trafiła na swojego sąsiada Albanię - z którą od 50 lat toczyła wojnę. Anglia odpadła po pierwszym dwumeczu, w którym przegrała 3:6 z Francją. Jedynym krajem z Wysp Brytyjskich, który awansował do drugiej rundy była Północna Irlandia, jednak wyspiarze polegli w następnej z Hiszpanią.

Irlandczycy byli jedną z ofiar gospodarzy turnieju na ich drodze do półfinału. Zwycięzca pierwszej edycji Pucharu Narodów - Związek Radziecki - pokonał w pierwszej rundzie jednego z faworytów imprezy - Włochów. Innymi półfinalistami zostali Węgrzy, którzy na swojej drodze pokonali m.in. Walię. "Czwartym do brydża" była Dania, która pokonała Maltę, Albanię oraz Luksemburg. Duńczycy spotkali się w Barcelonie z obrońca tytułu - USSR i zgodnie z przewidywaniami zostali zdeklasowani. Valeri Voronine, Victor Ponedelnik i Valentin Ivanov zapewnili Związkowi Radzieckiemu pewne zwycięstwo 3:0.

W drugim półfinale spotkało się dwóch potentatów europejskiej piłki nożnej, gospodarze - Hiszpania i Węgry. Gwiazda reprezentacji Hiszpanii Luis Suarez nie był w pełni zdrowia, ale mimo to wypracował bramkę na 1:0, do siatki trafił Jesus Maria Pereda. Kiedy do końca spotkania została sześć minut, a na trybunach gospodarze już świętowali awans do finału, utalentowany Ferenc Bene strzelił bramkę na 1:1. Potrzebna była dogrywka. W dodatkowych 30 minutach zdecydowaną przewagę mieli gospodarze, Węgrzy byli wyczerpani, po tym, jak przez cały mecz gonili wynik. Amancio Amaro trafił do siatki, tym samym zapewnił swojej drużynie awans do finału i został bohaterem stadionu Bernabeu. W spotkaniu o trzecie miejsce Węgrzy pokonali Duńczyków 3:1, jednak dla Madziarów była to tylko nagroda pocieszenia.

Mecz finałowy był obciążony znaczeniem politycznym - Hiszpanie w trakcie ostatniego Pucharu Narodów odmówili gry ze Związkiem Radzieckim, zmuszeni do tego przez sprawującego dyktatorskie rządy Generała Franco. W obecności 80,000 ludzi po sześciu minutach gry Jesus Maria Pereda pokonał Lwa Jaszyna, Hiszpanie oszaleli z radości. Jednak szczęście gospodarzy nie trwało długo, Galimzian Khusainov wyrównał po pięknym strzale z rzutu wolnego. Wynik 1:1 utrzymywał się do 84 minuty, kiedy to Marcelino Martinez strzałem z główki zapewnił Hiszpanii zwycięstwo w drugiej edycji Pucharu Narodów.

Szczegóły turnieju:
Gospodarz - Hiszpania,
Otwarcie - 17 czerwca 1964, Madryt,
Zamknięcie (finał) - 21 czerwca 1964, Madryt,
Liczba drużyn - 4,
Liczba stadionów - 2 (w 2 miastach),
I miejsce - Hiszpania,
II miejsce - ZSRR,
III miejsce - Węgry.

Statystyki turnieju:
Liczba meczów - 4,
Liczba bramek - 13 (3,25 na mecz),
Oglądalność - 156253 (39 063 na mecz),
Król strzelców - Jesus Maria Pereda (HIS), Ferenc Bene, Dezso Novak (WEG) - 2 gole.

Turniej finałowy:

Półfinały

Hiszpania - Węgry 2:1 (1:0, 1:1) po dogrywce
1:0 - Pereda 35'
1:1 - Bene 84'
2:1 - Amancio 115'

Sędzia: Arthur Blavier (Belgia).

Widzów: 34713.

Stadion: Estadio Santiago Bernabeu, Madryt.

---

ZSRR - Dania 3:0 (2:0)
1:0 - Iwanow 8'
2:0 - Woronin 19'
3:0 - Poniedielnik 40'

Sędzia: Concetto lo Bello (Włochy).

Widzów: 38556.

Stadion: Camp Nou, Barcelona.

Mecz o trzecie miejsce:

Węgry - Dania 3:1 (1:0, 2:1) po dogrywce
1:0 - Bene 11'
1:1 - Bertelsen 81'
2:1 - Novak 107' k.
3:1 - Novak 110'

Sędzia: Daniel Mellet (Szwajcaria).

Widzów: 4000.

Stadion: Camp Nou, Barcelona.

Finał:

Hiszpania - ZSRR 2:1 (1:1)
1:0 - Pereda 6'
1:1 - Chusainow 8'
2:1 - Marcelino 84'

Sędzia: Arthur Holland (Anglia).

Widzów: 79115.

Stadion: Estadio Santiago Bernabeu, Madryt.