Dariusz Kubicki : "Jeszcze nie uderzyłem pięścią w stół"

- Panie trenerze, czas poważnie porozmawiać. Jozef Chovanec potwierdził, że prowadzi rozmowy z Legią, co jasno pokazuje, jaka jest Pana sytuacja w klubie.

- Niestety, nie ja zatrudniam trenerów. Ja tylko jestem zatrudniany.

- Jednak fakt, że Legia negocjuje z Pana następcami, musi dawać Panu do myślenia

- Gdybym usłyszał to z ust właścicieli klubu, poważnie bym się zastanowił co dalej. Jednak na razie są to tylko spekulacje prasowe.

- Nie, to nie są spekulacje. Chovanec mówi wprost: „rozmawiam z Legią”. To są, Panie trenerze, fakty.

- Powiem tak – na chwilę obecną, to ja jestem trenerem, praca sprawia mi satysfakcję. Przygotowujemy się teraz do niezwykle ważnego spotkania z Austrią Wiedeń i o niczym innym nie myślę.

- Rozmawiał Pan już z działaczami na temat informacji prasowych?

- Nie, jeszcze nie.

- A czuje Pan, że zwolnienie Pana to kwestia czasu?

- Nie, nie czuję.

- Sprawa z Chovancem jest już poważna. On nie rozmawia z działaczami Legii po to, żeby sobie porozmawiać, tylko szuka pracy.

- A może działacze Legii myślą długofalowo, mają na myśli jakieś przyszłościowe rozwiązania, które nie weszłyby w życie za tydzień, ale za rok.

- Raczej jednak za tydzień.

- Podejmując się pracy trenera, trzeba się liczyć z tym, iż jest to zawód wysokiego ryzyka. Człowiek jest notorycznie poddawany ocenie.

- Ta pańska ocena jest nie fair?

- Wyniki, jakie uzyskujemy, są satysfakcjonujące, choć oczywiście można mieć zastrzeżenia do stylu, w jakim je odnosimy. Jednak na ten styl złożyło się wiele czynników. Nie chcę szukać łatwych usprawiedliwień, ale moim zdaniem tłumaczenie kontuzjami jest zasadne. Wypadli nam kluczowi piłkarze, w tym dwaj obrońcy – Jacek Zieliński i Dickson Choto. To na pewno wprowadziło trochę nerwowości w grę.

- Teraz przed wami cztery bardzo trudne mecze – z Austrią, Lechem, Groclinem i Wisłą.

- Na to nie patrzę. Każdy mecz jest trudny. Czasami najbardziej męczymy się w tych spotkaniach, w których jesteśmy zdecydowanymi faworytami.

- Nie ma Pan jednak wrażenia, że potknięcie chociaż w jednym z tych spotkań będzie pretekstem do zwolnienia Pana?

- Nie.

- Denerwuje Pana ta cała sytuacja?

- Denerwuje, to może złe słowo. Jednak jest to trochę dziwne i trudno w spokoju przygotowywać zespół do meczu z Austrią, gdy codziennie widzi się w gazetach artykuły na temat zmiany trenera.

- Komu Pan teraz bardziej ufa – dziennikarzom donoszącym o możliwym odejściu, czy działaczom, zapewniającym, że może Pan spokojnie pracować?

- Nie zastanawiałem się nad tym. Myślę, że ... czas pokaże.

- Naszym zdaniem teraz pora na Pana ruch. Pora na to, by poszedł Pan do prezesa Zygo z plikiem gazet, rzucił je na biurko, uderzył pięścią w stół i powiedział: „Proszę mi to wytłumaczyć. Proszę mi powiedzieć, jak mam przygotować zespół do meczu z Austrią Wiedeń w takiej atmosferze.

- Hmm... Nie muszę informować prasy o wszystkich swoich ruchach.

- Czyli coś takiego miało miejsce?

- Jeszcze nie.